Prolog

-Pa mamo, przepraszam - powiedzialam ze łzami w oczach, jednak nie dałam im się wyłonić spod powiek.
-Pa córciu, pamiętaj, zawsze możesz do mnie wrócić - jeju, nie wyprowadzam się Bóg wie gdzie, tylko 5 ulic dalej, czyli dalej w Kanadzie, w Stratford.
-Pa mamo - zamknęłam za sobą drzwi, wyszłam. Mam 17 lat, ojj wróć! Dziś 18. Tak, w swoje urodziny wyprowadzka. Chcę zacząć od nowa, po pewnym zdarzeniu, lecz będzie to najgorsza decyzja w moim życiu, o czym przekonam się później..
_______________________________________________________
Mamy prolog! :) Mam nadziejee ze sie  podoba :)